Nic się nie dzieje. Koty zdyscyplinowane, ale jakieś niemrawe. Poszliśmy w górę, by Tosia zapamiętała, że już się niczego nie obawia.

Bolek oczywiście poszedł na to swoje śmietnisko, a my chwilę czekałyśmy, bo on dokładnie wszystko sprawdza.

Kiedy Boluś kończył inspekcję, ruszyłyśmy dalej. Tosia oczywiście musiała wstąpić na działkę z mysią norką (ja myślę, ze to odpływ wody) i wsadzić tam łapę, a potem przespacerować za trzmieliną i zajrzeć pod zbiornik z wodą.

W tym czasie Bolko nie darował sobie kompostownika po drugiej stronie alei.

On tam nawet nie węszy, tylko chwilę siedzi.

Szły już za mną, kiedy na alei pojawili się ludzie - koty zwiały w krzaki, albo jeszcze dalej. Pierwszy na aleję wyszedł Boluś i krawężnikiem wędrował w górę.

Dotarł na górę i usiadł. Ja stałam rozglądając się za Tosię, to i on siedział. Zawsze tak reaguje, kiedy zatrzymam się. Nygus jeden sprawdza, czy czasem nie będę wracała, to na darmo łap męczył nie będzie.

Tosia pojawiła się wyżej przy fioletowej altance - musiała za altankami przemykać. Sprawdziła pocztę, wysłała SMS-a

i dołączyła do Bolka. Ruszyliśmy w powrotną drogę. Koty miały dwupasmówkę, więc nie było przepychanek.

Tosia chciała jeszcze do sterty desek zajrzec, ale Bolek pobiegł przodem.

Tam obwąchał iglaka i wrócił na krawężnik.

Tosia czekała przy zagajniku z iglakami, bo zawsze dokładnie je lustrują, ale Bolek minął ją obojętnie

Tosi pewnie przykro było, albo zmartwiła się, że Bolkowi coś jest i też w iglaki nie weszła.